نگاهی به جاذبه های گردشگری ارمنستان + عکس

[ad_1]

ایروان
شهر ایروان یکی از سه شهر مهم قفقاز جنوبی، پایتخت ارمنستان و محبوب ارمنیان جهان است.
شهری با تاریخ بیش از ۲۸۰۰ سال در دامنه کوه آرارات و بر کرانه رود هرازدان. آنچه ابتدا قلعه اِربونی در تمدن اورارتو بود، در دهه ۱۹۳۰ چهره عوض کرد و از نو ساخته شد و امروز ایروانِ زیباست.با موقعیت استراتژیک مهم خود بارها نبردگاه عثمانی‌ها، پارس‌ها و امپراطوران روس بوده است. از این نبرد‌ها آنچه نصیب ایروان شد ویرانی‌های پیاپی بود که بلایایی طبیعی چون زلزله‌ای در قرن هفدهم، که شهر را یکپارچه به خاک نشاند، نیز بر آن افزود. با این حال بناهایی از اریوانِ کهن تا به حاضر دوام آورده‌اند که ایستایی مردمش را نیز به یاد می‌آورد.در دوران شوروی شهر بطور جدی بازسازی شد. بر پایه نقشه‌های الکساندر تمانیان معمار شهر بی نقص زمان شد. مرکز شهر، گرچه کمتر از روی نقشه‌ها پیش رفت، چون جواهری از سبک معماری نخستین شوروی است. در آن زمان شهر را بر مبنای رنگ سنگ‌های بکار رفته در بناهایش، شهر صورتی نامیدند.

دریاچه سوان

دریاچه سوان در ۶۰ کیلومتری شمال شرقی ایروان و در استان گغارکونیک قرار دارد. این دریاچه که بزرگ‌ترین دریاچهٔ قفقاز و از بزرگ‌ترین دریاچه‌های کوهستانی آب شیرین در جهان است در بلندای ۱۹۱۶ متری سطح دریا واقع شده است. نام سوان از ریشهٔ اورارتویی سیونا و به معنی «سرزمین دریاچه‌ها» گرفته شده‌است. حدود ۳۶ جویبار به این دریاچه می‌ریزند و تنها رودخانه‌ای که از سوان سرچشمه می‌گیرد رود هِرازدان است.
از گردشگاه‌های پیرامون این دریاچه، چشمهٔ آب معدنی دیلیجان و شهرستانی به همین نام است. ماهی قزل‌آلای مشهوری به نام ایشخان (شاهزاده) بومی این دریاچه است.دریاچه سوان در حال حاضر تنها دریاچه ای است که در داخل مرز ارمنستان امروزی قرار دارد. شبه جزیره سواناوانک ( که در گذشته جزیره بوده است ) با سواحل شمالی خود منطقه تاریخی دریاچه محسوب می شود.این دریاچه کوهستانی بیش از ۵% از مساحت کل ارمنستان را دربرمی گیرد ، و صومعه شبه جزیره یکی از مکان های دیدنی بسیار معروف و همچنین نزدیک ترین محل برای بازدید به شمار می رود.

معبد گارنی

تاریخ بنای قلعه گارنی بر می گردد به هایک ناهابت که به نام گارنیک نوه نتیجه (هایک) نامگذاری شده است . رودخانه گارنی در ۲۸ کیلومتری جنوب شرقی ایروان قرار گرفته است و در محدوده استان کوتایک می باشد . این منطقه با داشتن شرایط آب وهوایی طبیعی منحصر بفرد در ارمنستان ییلاقی و شکارگاه اختصاصی پادشاهان در قرون مختلف بوده است.

۱- عبادت گاه یا بنای اصلی معبد که تاریخچه ساخت آن  به قرن اول میلادی مربوط میگردد . این بنا به دستور پادشاه تیرداد اول درسال ۶۶ میلادی بنا گردید و تقدیم شده به خدای مهر و به همین دلیل بعد از به رسمیت شناختن دین مسیحیت در ارمنستان دراوایل قرن چهارم میلادی این بنا دست نخورده باقی مانده و در کنار آن کلیسایی بنا گردید که بر اثر زلزله مهیبی به سال ۱۶۷۹ میلادی فرو ریخته است.
۲- درمحدوده بنا شاهد یک حمام اختصاصی هستیم که مربوط به دختر خسرو پرویز خواهر تیرداد سوم می باشد ، که تشکیل شده از قسمتهای مختلف که حوضچه های اب گرم و سرد و حمام بخار می باشد . قسمت جالب توجه این حمام کاشی کاری های کف حمام می باشد که از ۱۵ رنگ طبیعی ساخته شده  و درآن ماهی های دریا به تصویر کشیده شده اند.در مرکز این نقش ها فیگور زن ومردی است که نمادخدای اقیانوس میباشد.
۳- دیگری تخته سنگی است که شناسنامه معبد گارنی به شمار می رود و روی آن کتیبه ای به زبان یونانی  به دست پادشاه وقت در راستای بنای این اثر تاریخی حک گردیده است.

 

کلیسای گغارت

کلیسای گغارت به معنی سرنیزه میباشد که در ۳۵ کیلومتری جنوب شرقی ایروان ساحل شرقی رودخانه آزاد در دره تاریخی گغارت قرار گرفته است . این بنا در دو بعد زمانی مختلف ساخته شده و از دو قسمت اصلی تشکیل شده است . در اوایل قرن سیزدهم این منطقه جزو املاک اختصاصی خاندان زاکریان بوده است و قابل ذکر است که خاندان زاکریان یکی از ثروتمندترین خاندان در تاریخ ارمنستان بوده اند که به دستورشان کلیسای بیرونی در سال ۱۲۱۵ ساخته می شود بعدها خاندان پروشیان این ملک را ازخاندان زکریان خریداری نموده و دستور ساخت کلیسای درونی را به یک خواهر و معمار دادند . و در اواخر قرن سیزدهم کلیسای درونی ساخته شده که از ۳ قسمت اصلی تشکیل شده است که یکی از این قسمتها آرامگاه سلسله پروشیان محسوب می شود . ساخت کلیسای درونی که ازتراش صخره به وجود امده  ۱۰ سال به طول انجامیده است (۱۳۵۰-۱۳۴۰).

گغارت یک نوع نیزه است که یک پایه چوبی دارد ، بر سر آن یک آهن تیز تخت قرار گرفته است این نیزه مربوط به زمانی است  که حضرت مسیح را به صلیب کشیده بودند و با فرو کردن این نیزه در بدن ایشان می خواستند مطمئن باشند که حضرت مسیح جان سپرده است و به همین دلیل این نیزه برای مسیحیان مقدس شناخته شده است و تاتوس اراکیال این نیزه را در اواسط قرن سیزدهم به ایری وانک نام قدیم گغارت می اورد و از آن پس به این نام معروف می گردد.

کلیسای گغارت در محلی دورتر از گارنی قرار دارد، این کلیسا در بالای کوهی واقع شده است. ورودی کلیسا فرورفتگی کوچکیست که طبق باور برخی مردم منطقه اگر کسی سه سنگ از هفت سنگ کوچک داخل آن پرت کند و نیفتد به آرزوی خود می رسد در اینجا نیز مثل بعضی روستاهای ایران به یک درخت دخیل بسته اند. چشمه ای داخل کلیسا وجود دارد که هر که از آن بر سر و صورتش بزند جوان می ماند. در این منطقه نان گردویی و مربای گردو می فروشند.

دره گل ها

دره گل ها در ۵۰کیلومتری شمال شرقی شهرایروان دردامنه کوهها واقع شده است. از ویژگی های بارزاین مکان، طبیعت سرسبزکوهستانی آن است که در فصل تابستان غرق در گها و گیاهان زیبا و درزمستان نیز باانبوهی ازبرف پوشیده می شود وازمراکزاصلی تفریحی درطول سال می باشد. دره گلها شامل مجموعه های ورزشی و انواع رستوران ها و هتلهاست. طول پیست اسکی دره گلها ۷ کیلومتر است ودرسال ۲۰۰۴ تل سیژ آن بازسازی وبه تعداد ایستگاه های آن اضافه شده است. ۴ کلیسای بزرگ و۲ کلیسای کوچک، مجموعه کلیسا های دره گلها را تشکیل می دهد. کلیسای اصلی به اسم GRICOR مقدس است که درسال ۱۰۱۳ میلادی ساخته شده است. در محوطه کلیسا مقبره بنیانگذار آن GRICOR و سنگهای صلیبی قرن ۱۲و۱۳ می باشد ونیز آرامگاه ۲ پادشاه ارمنی که در جنگ سلجوقیان جان سپرده اند در آنجا قرار دارد.

ساختمان اپرا

یکی ازشاهکار های معماری شهر ایروان وجزو یکی از ۱۰ سالن اپرای برتر دنیا می باشد که به نام Aram kachatorian  (اولین اپرا نویس ارمنی)نام گذاری شده است. این ساختمان از دو قسمت تشکیل شده که سالن غربی آن، سالن فیل هارمونیک (ارکستر سمفونی ) به نام Aram kachatorian و سالن شرقی آن، سالن اپرا وباله به نام Alexander spendiarian  می باشد. این بنا با طراحی و نظارت مستقیم معمار معروف Alexander Tamanian در سال ۱۹۳۱ ساخته شده است ودر سال ۱۹۳۶ در نمایشگاه بین المللی پاریس مدال طلای معماری را دریافت کرده و اولین برنامه ای که در آن اجرا شده درسال ۱۹۳۲ بوده است و درسالهای اخیر یکی از مراکز جذب توریست محسوب می شود. هنرمندان معروف بسیاری جهت برگزاری کنسرت های موسیقی درساختمان اپرا به ارمنستان سفر می کنند و استقبال خوبی نیز از آنان می شود. مراکز تفریحی بسیاری دراطراف ساختمان اپرا دایر گردیده که تمام مسافران از این امکانات مخصوصا در فصل تابستان استفاده می کنند.

گاسگاد معروف به هزار پله

پس از استقلال ارمنستان، مهندس ALEXANDER TAMANIAN طرح جامعی رابرای شهر ایروان ارائه داد که یکی از مهمترین قسمتهای آن گاسگاد می باشد و در سال ۱۹۷۰ زیر نظر معمار TOROSIAN تکمیل گردید است. گاسگاد، پایین ترین نقطه شهر رااز نظر ارتفاع (مرکز شهر ) به بالاترین نقطه شهر (شمال شهر  و پارک پیروزی) متصل می کند. دارای ۷۵۰ پله است و ازاین رو به ۱۰۰۰ پله معروف میباشد. بنایی در شمالی ترین نقطه گاسگاد به مناسبت پنجاهمین سالگرد پیروزی روس ها علیه آلمان های نازی درجنگ جهانی دوم ساخته شده و در مرکز آن یک برجک قرار دارد و بر روی آن نشان جاودانگی حک شده است. ما درطبقات مختلف گاسگاد شاهد مجسمه های بسیاری هستیم که از آثارهنرمندان معاصر محسوب می شود. همچنین در مجموعهcafeschian  مجسمه هایی شیشه ای ( ساخت زوجی از کشور چک ) وهمچنین مجسمه هایی از هنرمندان دیگر و آثار معروفی از خانجیان ونقاشان برجسته به چشم می خورد.
Cascadeکه به معنی آبشارهای کوچک می باشد و ایرانی ها در ارمنستان آن را به نام هزار پله به خاطر پله های زیادی که دارد می شناسند.در کنار این مجموعه مجسمه های برنزی و سنگی زیبایی وجود دارد و اطراف این مجموعه فواره های و آب نماهای زیبای وجود دارد که با باغچه های زیبایی که دراطراف این فواراه ها و مجسمه ها وجود دارد زیبایی خاصی به این مجموعه می دهد.
در کنار این پله ها برای کسانی که توانایی بالا رفتن از پله ها را ندارند پله برقی وجود دارد که تا ساعت ۱۱ شب کار می کنند.

لازم به ذکر است که در هر طبقه به صورت مجزا مجسمه و باغچه وجود دارد و در بالای این مجموعه شما میتوانید نمای زیبایی از شهر ایروان و سالن اپرا را هم داشته باشید . به تازگی در ساختمان این مجموعه ، موزه جدیدی افتتاح شده است که شامل آبگینه های زیبایی است که از شیشه هایی که به صورت بسیار زیبایی فرم داده شده اند ساخته شده است  و حتی در کنار آن شما می توانید از این آبگینه ها خریداری کنید.

هامالیر ( مجتمع فرهنگی ورزشی )

از منحصر به فرد ترین آثار معماری در ارمنستان به شمار میرود که به دستور گارن دمیرچیان دبیر وقت حزب کمونیست ساخته شده است و طراح این بنا عقابی را تجسم کرده که میخواهد اززمین برخیزد و در حال باز کردن بالهایش است . این مجموعه بزرگ محل اجرای نمایشگاههای بین المللی مسابقات ورزشی و کنسرت های مختلف میباشد و از مهمترین امکانات این مجموعه پیت پاتیناژ (رقص روی یخ ) است که در طول سال قابل استفاده عموم می باشد .

پارک دنیای آب ایروان

مجموعه روباز تفریحات آبی در دو هکتار، شامل استخر شنای موج دریا، جکوزی بار، سرسره‌های آبی،‌ بازی‌های آبی، استخر کودکان و …
مسابقات و بازی‌های بسیاری در این پارک آبی برگزار می‌شود. اجرای موسیقی زنده، رستوران غذاهای دریایی، بار سرو نوشیدنی‌ها از دیگر امکانات مجموعه است.

بنای یاد بود قتل عام ارامنه

به پاس یاد بود شهدای سال ۱۹۱۵ بنا گردیده است این بنا در سال ۱۹۶۸ ساخته شده وساخت ان ۲سال به طول انجا میده است این بنا از ۲قسمت تشکیل شده یک بخش ان ۲ستون به ارتفاع ۴۴ متر به نشان از ارمنستان غربی وشرقی ابدیت و وحدت ارامنه می باشد وبخش دوم شامل ۱۲ ستون خمیده شکل است که نشانگر ۱۲ ایلات ارمنستان غربی است که قتل عام در ان صورت گرفته شده است وهمچنین در مرکز این بنا اتشدانی قرار گرفته که دران نماد جاودانگی حک شده است واتش همیشه به یاد شهدا روشن می باشد .در کنار این مجموعه سه بخش خیلی مهم وجود دارد که شامل :
۱-موزه مستندات تاریخی واثار هنری مربوط به قتل عام سال ۱۹۱۵میلادی.
۲-دیوار بزرگ مستندات سنگی در سمت چپ مجموعه که اسم ایالت ها وشهر هایی که دران قتل عام صورت گرفته شده است.
۳-باغچه درختان کاج که هرکدام از درختان توسط شخصیت های مختلف سیاسی وفرهنگی در زمان بازدید از این مجموعه کاشته شده است.

بنای یادبود قربانیان کشتار دسته جمعی روی تپه‌ای در پارک تسیتسرناکابرد قرار گرفته است. همه ساله در ۲۴ آوریل هزاران نفر از ارمنیان در این محل جمع می‌شوند تا به این قربانیان ادای احترام کنند. در آوریل ۱۹۱۵ یک و نیم میلیون نفر از ارمنیان ساکن در ترکیه توسط پادشاهان عثمانی آواره، مجروح و کشته شدند.

آدرس:ارمنستان، ایروان، پارک تسیتسرناکابرد

موزه ماتناداران

ماتناداران یکی از قدیمی ترین و ثروتمند ترین خزانه های کتاب در دنیا است.آن توسط مارک گریکوریان در سال ۱۹۵۷ میلادی طراحی شده است. کمتر گردشگری پیدا می کنید، که بدون ملاقات از این مرکز ایروان را ترک کند.مجموعه ای از پله ها شما را به سمت مجسمه مسروپ ماشتوس ، مخترع الفبای ارمنی ( در سال ۳۹۶ میلادی ) سوق می دهد. در کنار آن مجسمه شاگرد مسروپ ماشتوس ساخته شده است ، که دستش را با اشاره کرده به مدرس خود بالا نگه داشته است و درکنار او زانو زده است. حروف الفبای ارمنی بر روی دیوار پشتی حکاکی شده است.مجموعه این کتاب ها شامل ۱۷۰۰۰ نسخه خطی است ، که تقریبا شامل تمامی نسخه های فرهنگی و علم دوران باستانی و میانه است. این نسخه ها شامل : تاریخ ،جغرافیا ، دستور زبان ، فلسفه ، قانون ، علم پزشکی ، ریاضیات ، گیتی شناسی ،تحقیقات نظری در مورد تقویم ، علم کیمیا ، علم شیمی ، ترجمه ها ، ادبیات ، تاریخ شماری ، تاریخ هنر ، نقاشی با تذهیب (مینیاتور ) ، موسیقی و تئاتر هستند. همچنین نسخه های خطی به زبانهای عربی ، فارسی ، یونانی ، سوریه ای ، لاتین ، اتیوپی ،هندی ، ژاپنی و غیره وجود دارد.قبل از ورود به موزه ، مجسمه هایی از فیلسوفان ، دانشمندان و هنرمندان باستانی قرار دارند ، که به ترتیب   توروس روسلین ، گریکور تاتواتسی ، آنانی شیراکاتسی ، موسس خرناتسی ، مخیتار گوش و فریک هستند.

به محض ورود از درهای بزرگ مس اندود شاهد موزاییک نبرد آوارایر می شوید، که هال ورودی را تزیین کرده است. این یک رویداد بسیار مهم برای ارامنه محسوب می شود ، که در ۲۶ ماه می سال ۴۵۱ میلادی آنها برای مقابله با دشمنان خود برپا خواستند. بر روی دیوار رو به رویی قاب سه لوح ای است ، که توسط هوهانس خاچاطریان با آبرنگ بر روی گچ نقاشی شده است . آن ۳ دوره متفاوت ازتاریخ و فرهنگ ارامنه را نشان می دهد. در این مرکز میراث فرهنگی ، نسخه هایی می توان پیدا کرد که اصل آنهاگم شده است و فقط از طریق ترجمه های ارمنی قابل شناسایی هستند.تاریخ ماتناداران به زمان های اختراع الفبای ارمنی بر می گردد.

موزه قلعه اربونی ارمنستان

شهر ایروان با بنای قلعه اربونی  توسط امپراطوری اورارتو‌ها که تقریبا ۳۰۰۰ سال قبل در نزدیکی دریاچه وان در ترکیه کنونی ساکن بودند ساخته شد. مکان این قلعه در قسمت جنوب شرقی ایروان و روی تپه ای قرار گرفته است. هم اکنون باستان شناسان از اجناس یافته از قلعه فلز کاری های بسیار زیبای اورارتویی را در معرض بازدید کنندگان گذاشته اند. نمای موزه نقشهای برجسته ای از جنس برنج از پیکر های اورارتوری را دارد. در سال ۸۷۲ قبل از میلاد قلعه توسط آرگیشتی اول پسر منوا که پادشاه اوراتو بود ساخته شد و اولین بناهای محکم اورارتویی در ناحیه شرق رود ارس بوده است. نام اربونی ریشه نام ایروان می باشد که در طول زمانها تغییز پیدا کرده است.

گالری ملی ارمنستان:
یکی از موزه‌های هنری مهم در دنیاست که در سال ۱۹۲۱ تاسیس شده. مجموعه‌ای غنی با بیش از ۱۹۰۰۰ اثر از هنرمندان روس، ارمنی و اروپای غربی. برخی از آثار از موزه‌های هریتاژ (سنت پترزبورگ) و ترتیاکوف (مسکو) به این موزه انتقال داده شده. آثار هنرمندان ارمنی قرون هفده و هجده میلادی و مجموعه خانواده لازارِو، بنیانگزاران موسسه زبان‌های شرقی در مسکو، موزه را غنا بخشیده است. بخشی از موزه به هنرمندان ارمنی خارج از کشور اختصاص دارد. آثار بی‌نظیری از هنرمندان اروپای غربی همچون وان دایک و روبنس نیز در این موزه نگهداری می‌شود. هنرمندان ارمنی آثار زیبایی را بر مبنای فرهنگ و آداب و رسوم خود خلق کرده‌اند که برای شیفتگان هنر و علاقه‌مندان به فرهنگ ارمنستان بسیار جذاب است.

خانه و موزه سرگئی پاراجانف:
سرگئی پاراجانف (۱۹۹۰-۱۹۲۴)، فیلمساز، نقاش و عکاس شهیر ارمنی است. خانه و موزه او در ایروان محل نگهداری از بیش از ۶۰۰ اثر او، گرافیک‌ها، عروسک‌ها، کلاژها، عکس‌ها، فیلم‌هاو فیلمنامه‌های اوست. طرح ایجاد خانه و موزه پاراجانف در سال ۱۹۸۸ توسط دولت ارمنستان آغاز شد، اما احداث آن بر اثر زلزله همان سال تا ۱۹۹۱ بطول انجامید. اما مرگ پاراجانف در ۱۹۹۰ اجازه زندگی در این خانه جدید را به او نداد.اکنون این خانه یکی از دیدنی های ارمنستان است.

[ad_2]

لینک منبع

راز های نهفته مجسمه آزادی نیویورک

[ad_1]

عجیب است که بدانید ۶ ماه بعد از رونماییِ مجسمه‌ی آزادی برای عموم در سال ۱۸۸۶، آن مکان، تقریبا خالی از سکنه و رها شده بود. مطالبی که می‌خوانیم بخشی از کتاب ” مشعل آزادی” ست. ساختِ مجسمه‌ی آزادی، ماجراجوییِ بزرگی بود که چیزهای زیادی را برای ما نمایان کرد. اکنون، به پاس بزرگداشتِ ۱۳۰ امین تولد الیزابت میشل، چندین راز نهفته در مجسه‌ی آزادی را برای شما بیان می‌کنیم.
به گزارش ویرلن،بزرگترین و اصلی‌ترین داستان مربوط به این مجسمه این است که این پیکره، هدیه‌ای از دولت فرانسه به دولت آمریکا بوده است. به گفته‌ی میشل، این تندیس، محصولِ فکریِ مجسمه‌سازِ فرانسوی، فردریک آگوست بارتولدی‌ است که در سفر به مصر از مجسمه‌های آنجا برای ساخت پیکره‌ای عظیم‌الجثه الهام گرفت. اگرچه فرانسه نیز در ساخت این مجسمه سهیم بود اما بیشترِ هزینه‌ی ساخت آن از مردم آمریکا و به اصرار و تاکید روزنامه‌نگاری به‌ نام جوزف پولیتزر تامین شد. در آن زمان مجسمه سر ازکانال سوئز درآورد. بارتولدی مصمم بود که مجسمه‌اش را ابتدا در مصر و برای کانال سوئز بسازد که در آن زمان در حال افتتاح بود.

زنجیرهای پای مجسمه‌ی آزادی، نماد پایان جنگ داخلی‌ است
به لطف دخالتِ طرافدارانِ الغای بردگیِ فرانسوی همچون ادوارد لابولای، بالاخره فرانسه نیز در خلقِ مجسمه‌ی آزادی دخیل شد. لازم به ذکر است که این مجسمه قرار بود با نشان دادن زنجیرهای در هم شکسته، پایان دوره‌ی برده‌داری در آمریکا را پاس دارد.
۴۰ دیسک خالیِ پای ستون، نماد شکست ایالت‌های آمریکا در برابر تهیه بودجه‌ است ( منظور از بودجه، بودجه‌ی کشور نیست؛ درواقع پولی‌ است که برای ساخت مجسمه‌ی آزادی در نظر گرفته شده بود)
بارتولدی برای تامین هزینه‌ی ساخت مجسمه، با مشکلات زیادی روبرو شد؛ از این رو، نمایندگان خود را به سرتاسر آمریکا برای تهیه‌ی پول و پشتیبانیِ مالی فرستاد. او ۴۰ قاب مُدور (دیسک) در پای مجسمه گذاشت تا هر ایالتی نام خود را روی آن حک کنند؛ اگرچه در آن زمان از ۳۸ ایالت درخواست کمک کرده بود اما با این‌حال ۴۰ عدد دیسک در آنجا قرار داد. هیچ‌یک از ایالت‌ها این‌ کار را نکردند؛ بنابراین دیسک‌ها خالی ماندند.

بارتولدی، جزیره‌ی آزادی را به‌ عنوان کاخی تفریحی تصور می‌کرد.
میشل می‌گوید، وقتی که جزیره‌ی آزادی را می‌بینید، شاید با خود فکر کنید این جزیره چقدر خالی‌ است و البته مناظر زیادی هم ندارد! البته بارتولدی تصورات دیگری نیز از آن جزیره داشت؛ او پیشنهاد داد که آنجا را تبدیل به جزیره‌ای تفریحی به همراه گروه‌های موسیقی کنند. میشل می‌گوید، شاید با افزایش جمعیتِ جزیره، به‌ عنوان مقصدی برای هنرمندانِ مجسمه‌ساز، بتوان به این هدف رسید. بارتولدی با فکر کردن به پارک‌های پاریس، جایی که مجسمه‌های زیادی وجود دارد، به این ایده رسیده بود.

سازندگان مجسمه نمی‌دانستند که مجسمه‌ی آزادی سبز رنگ خواهد شد
میشل می‌گوید، بارتولدی خود مایل بود که مجسمه کاملا طلایی باشد اما تیم او انتظار این را نداشتند که تندیس مسی که ساخته‌اند ممکن است کم‌کم تبدیل به سبز شود. آنها فکر این را هم نمی‌کردند که ممکن است زنگار سبز رنگی، روی مجسمه را بپوشاند. در بهترین حالت فکر می‌کردند مجسمه، با گذر زمان، رنگِ قرمز تیره به خود خواهد گرفت. البته این تغییر رنگ، مدتی به طول انجامید؛ در دهه‌ی ۲۰ قرن بیستم بود که مجسمه آرام‌آرام رو به سبزی رفت. میشل می‌گوید: نکته‌ی خنده‌دار و جالب اینجاست که سازندگان مجسمه‌ی آزادی همان کسانی بودند که مجسمه‌ی نوتردام را ساخته بودند؛ نمی‌دانم چرا حواسشان به تغییر رنگ مجسمه نبود!

تقریبا ۶ ماه بعد از رونماییِ مجسمه‌ی آزادی برای عموم، این مجسمه از یادها رفت
میشل می‌گوید، یک روزنامه‌نگار، ۶ ماه بعد از افتتاحیه‌ی بزرگ مجسمه به جزیره‌ آزادی رفت و اینگونه نوشت: آنجا تقریبا رها شده بود! این نشانگر این است که مردم چقدر زود علاقه‌ی خود را از دست می‌دهند. بارتولدی بسیار خوشحال‌تر و راضی‌تر می‌بود اگر جزیره‌ی آزادی پر از افرادی بود که آنجا زندگی می‌کنند.

مجسمه‌ی آزادی، شبیه مادر سازنده‌اش نیست اما تقریبا شبیه برادرش است
بسیاری بر این باورند که مجسمه‌ی آزادی طرحی‌ از مادر بارتولدی است. اما سازنده‌ی مجسمه هیچ‌گاه این موضوع را تایید نکرد و میشل نیز فکر می‌کند که بیشتر شبیه برادر اوست؛ برادری که با بدهی‌هایی که برای خانواده‌اش تراشید، موجب از هم‌پاشی‌اش شد. میشل با دیدن عکسی از برادر بارتولدی و نشان دادن آن به متخصصان، فکر می‌کند که شباهت خوبی بین مجسمه و برادر او وجود دارد و نیز با توجه به گذشته‌ی سخت او، چین و چروک روی پیشانی مجسمه‌ی آزادی قابل توجیه است. شاید بهترین نما برای دیدن مجسمه، قایقی روی آب باشد.
اگرچه میشل خیلی دوست دارد از قبرستان گرین وودِ بروکلین که بسیار به مجسمه‌ی آزادی نزدیک نیز هست، به دیدن آن بنشیند و یا برای دورنمای آن به جزیره‌ی گاورنر برود، با این‌حال کافه‌ی عالیجناب ویلیام وال را که روی آب شناور است برای تماشای مجسمه‌ی آزادی ترجیح می‌دهد. با ۲۰ دلار می‌توانید به آنجا بروید که البته در جزیره‌ی استیتن فری، نمای خوبی برای دیدنِ مجسمه گیرتان خواهد آمد.

کسی که تاج مجسمه را ساخت، در آن زمان والامقام‌ترین فردِ آمریکا بود
امروزه کمتر کسی از مناظر و نماهای بلندقامت شگفت‌زده می‌شود، اما میشل مطلبی فوق‌العاده برای به یاد داشتن می‌گوید: کسانی که تاج مجسمه‌ی آزادی را ساختند، در آن زمان به بالاترین ارتفاع آمریکا رفتند. این تجربه‌ای به یاد ماندنی‌ است. چیزهای زیادی برای گفتن درمورد اینکه شهر، از بالای مجسمه‌ی آزادی چگونه دیده می‌شود، وجود دارد که میشل آنها را در کتابش ذکر خواهد کرد. وی از اولین حامیان هنری برج ایفل بود. او می‌گوید وقتی که به ساختار برج ایفل می‌نگرید، در واقع به اولین کار هنری گوستاو ایفل نگاه می‌کنید. مهندسی که چارچوب پیکره‌اش را ساخت، قبل از آن چندین پل ساخته بود که ساخته‌ی خود را تندیسی زشت با مهندسیِ زیبا می‌نامید. چیزی از ساخت مجسمه‌اش نگذشته بود که سراغ ساختن برج ایفل رفت.

حامیان حقوق زنان، از مجسمه متنفر بودند
مجسمه‌ی زنی که مشعلی به دست دارد، زنان بسیاری را خشمگین کرد. حامیان حقوق زنان، در همان روز افتتاحیه‌ی مجسمه، اعتراض و انزجار خود را نسبت به مجسمه‌ی آزادی نشان دادند. آنان برای حق رای زنان مبارزه می‌کردند؛ این در حالی بود که مجسمه‌ی آزادی، به طور طعنه‌‌آمیزی، شمایل زنی با نماد آزادی را نشان می‌داد. زنان برای تحقق حق خود ۳۴ سال دیگر صبر کردند.
توماس ادیسون تقریبا کاری کرد که مجسمه‌ی آزادی حرف بزند! او می‌خواست گرامافون بزرگی در داخل مجسمه قرار دهد تا او بتواند سخن بگوید. میشل می‌گوید، ادیسون می‌خواست ترتیبی دهد که مجسمه‌ی آزادی سخنرانی‌هایی انجام دهد که در سرتاسر منهتن شنیده شود. خوشبختانه او این‌کار را نکرد؛ چون کار ترسناکی‌ست!

[ad_2]

لینک منبع